چند روز پیش تولد یکی از همکلاسی های کیارش بود .

روز قبلش معلمشون موقع خداحافظی گفت : فردا تولد کسری است

           پدر جان دوستت داریم

پدر بی ادعاترین گل باغ هستی است

خستگی اش را بالبخند تو از یاد میبرد و مهرش را بدون هیچ چشم داشتی

 نثارت میکند 

       روز مادر بر همه مادران مبارک  

روز شنبه ۴/۳/۱۳۸۷ برای اولین بار بچه ها رو بردیم سینما

جدا از فیلم که بعد از این همه سال که فیلمی برای بچه ها ساخته نشده کاش این یکی هم ساخته نمیشد محیط اونجا براشون خیلی جالب بود اونم سینما

آزادی که باب دل بچه هاست با اون همه پله برقی

کیارش حدود 4 – 5 ماهی  میشه رفته به کلاس بالاتر

همیشه از این حس که بهش بگی چقدر مرد بزرگ و قوی ای  شدی  

خیلی خوشحال و راضی میشه بنابراین رضایت بیشتری داره

جشن الفبا و لوح فارغ التحصیلی و کارنامه کیانا در اولین سال تحصیل

همین دیروزبود که دختر نازم با ذوق و شوق فراوون قدم به خونه ی

جدیدش گذاشت و صفحه ی مهم و پر مطلب دیگری از زندگیش رو ورق زد و

تو نوشتن این صفحه معلم عزیز و مادربزرگ مهربون در کنار سعی و تلاش خودش خیلی

کمک کردن.

کیانا تا من از سر کار برم خونه ی مامان اینا تکالیفشو انجام میده و امسال تمام زحماتش رو

دوش مامان و خاله مهربونش بود. 

روز یک شنبه ۲۹/۲/۱۳۸۷ کیانا آخرین دیکته ی کلاسیشو در اولین سال تحصیلش

 نوشت .

موضوع دیکته درد دلهای معلم بود با شاگرداش که متن دیکته رو اسکن

کردم و ادامه مطلب گذاشتم.

واقعا تاسف باره

نمیدونم چرا خدا بعضی ها رو در حسرت داشتن فرزند آزمایش میکنه و به بعضیا

که حیف اسم پدر و مادر که روشون بذاری این گلای نازو میده که اینجوری

 آزار ببینن

فقط میشه آرزو کرد که انسانیت تو وجود همه آدما باشه

ز دست رهزن ایام در امان بودم        که مهر مادر و لطف پدر نگهبانم بود

سری به اینجا بزنید تا شاهد گوشه ای از ظلم و قساوت  به این گلای ناز بشین

^{دختران بی پناه ما}

 چند دفعه ای بعد از ریخت و پاشهای           آخر بازی بچّه ها

ازشون خواستم که اسباب بازیهاشون رو جمع کنن ، کیانا وسایل خودشو جمع میکرد

 ولی کیارش خیلی تحویل نمیگرفت   و یا بعد از جمع  کردن چند تایی میگفت :

خسته شدم ، پیرزن میشما !!